Włókniaki

 

Włókniaki są to miękkie, uszypułkowane guzki, które zwisają workowato i dają się częściowo wprowadzić w głąb skóry przez ucisk palcem. Mogą mierzyć kilka milimetrów lub sięgać nawet kilku centymetrów. Zbudowane są z tkanki łącznej skóry właściwej i występują jako jej przerost. Mają one barwę skóry lub są od niej ciemniejsze, o brunatnym zabarwieniu. Wielkość włókniaków jest zróżnicowana, najczęściej występują na szyi, karku, w okolicy pach oraz powiek.

Istnieją także włókniaki, które przybierają postać pojedynczych, twardych guzków na skórze, przesuwalnych względem podłoża (włókniaki twarde). Ten rodzaj najczęściej występuje na kończynach dolnych. Włókniaki twarde mają zazwyczaj mniejsze rozmiary, niż miękkie.

Włókniaki mogą pojawić się w dowolnym momencie życia, ale do czynników zwiększonego ryzyka zalicza się otyłość, cukrzycę, okres ciąży oraz schorzenia natury endokrynologicznej. Są uznawane za łagodne guzy skóry. Nie wykazują one tendencji do samoistnego zanikania, toteż należy podjąć odpowiednie leczenie w celu ich eliminacji.

Usuwanie włókniaków jest możliwe dzięki kilku metodom. Jest to przede wszystkim:

 

  • Usunięcie laserowe
  • Usunięcie chirurgiczne
  • Elektrokoagulacja
  • Mrożenie – krioterapia

 

Najlepsze efekty daje laserowe usuwanie włókniaków. Zabieg odbywa się pod znieczuleniem miejscowym. Wiązka lasera wypala guzki, nie powodując niszczenia zdrowej skóry. Ciągłość skóry zostaje zachowana, a po zabiegu nie powstają blizny.

Dobrą metodą jest chirurgiczne usuwanie włókniaków polegające na ich wycięciu, ale po takiej interwencji na ciele mogą utworzyć się blizny. Z tego względu laserowe usuwanie włókniaków jest lepszą metodą.

Najczęściej usuwane są włókniaki z twarzy z powodów kosmetycznych, ale usuwanie włókniaków z innych części ciała również jest wskazane, ponieważ mogą one powodować ucisk na zakończenia nerwowe i wywoływać ból.

Zmiany skórne tego typu z reguły mają podłoże genetyczne, a zatem nie mamy wpływu na ich samoistne powstawanie.